Parkowa Akademia Wolontariatu się szkoli. Seniorzy pomagają niepełnosprawnym

Pojechałam tam ze strachem: tyle ludzkiego nieszczęścia, nie dam rady. Zobaczyłam niewidomych ćwiczących na sali, pracujących przy komputerach i dekorujących pierniki, szczęśliwych. Mężczyznę z bezwładnymi rękami, który pisze felietony, zrobił doktorat. Dają radę, to ja też dam – opowiada Małgorzata, która niedawno skończyła kurs asystenta osób niepełnosprawnych.

phoca thumb l img 8135

Na zimowym kursie w harcerskim schronisku „Głodówka" w Bukownie Tatrzańskiej szkoliło się kilkunastu członków Parkowej Akademii Wolontariatu. Bezpłatne szkolenie przygotowały ZHP oraz Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli i Instruktorów z Katowic, który kształci m.in. nauczycieli, dyrektorów szkół, wychowawców i instruktorów w organizacjach pozarządowych.

Miganie z widokiem
Małgorzata: – Zobaczyłam, jak funkcjonują niepełnosprawni. Jadwiga: – Wszystko było dla mnie nowe.
– Gdyby ktoś mi zaproponował kolejny taki kurs w „Głodówce", jadę od razu – Krystyna najbardziej zachwycona jest nauką języka migowego. Uczyła się migać litery i całe słowa: „L" to palec wskazujący i kciuk pod kątem prostym; złożone dłonie podłożone pod policzkiem to „spać". Prosto, intuicyjnie.
Wolontariusze-uczniowie migali w salach z pięknym widokiem na Tatry. Schronisko „Głodówka" zbudowano w latach 30. ubiegłego wieku. W 1935 roku dostali je harcerze, a uroczyście otwarł prezydent Ignacy Mościcki. Były tam szkolenia, kursy, spotkania instruktorskie, stąd ruszali harcerze na wędrówki. W lutym 1938 budynek spłonął. Ponownie miał zostać otwarty 1 września 1939 roku. Po sześciu latach wrócił do harcerzy. I znów są tu szkolenia, kursy, baza wypadowa...

Pierwsza pomoc jak w życiu
– Bardzo ciężko tam pracowaliśmy. 10 dni nauki, zajęcia do godz. 21-22. Ale to szkolenie bardzo mnie wyciszyło. Do domu wróciłam spokojna – ocenia Małgorzata. Najbardziej ceni sobie naukę udzielania pierwszej pomocy:
– Nauczyłam się tego manualnie, nie na obrazkach. Było np. tak: weszliśmy do sali, w której byli – oczywiście, symulujący – ludzie potrzebujący pomocy. Trzeba było ocenić sytuację i zorganizować dla nich pomoc. Szybko, konkretnie, jak w życiu.
W krakowskim ośrodku dla niewidomych i niedowidzących trzeba było zasłonić oczy i dać się prowadzić. Żeby choć przez chwilę poczuć się, jak niewidomy. Nie jest łatwo, za dużo głosów, szumów, bodźców wokół. Trzeba się nauczyć wyławiać te właściwe.
A dzieci z ośrodka nie tylko poruszały się po budynku, jakby widziały (zasada: zawsze po prawej stronie), ale też ćwiczyły na sali gimnastycznej, a przed świętami upiekły i udekorowały pierniki.
Jak pokazać niewidomemu Rosarium w Parku? – To proste: nie pchać, nie poganiać, niech trzyma się ramienia, kiedy spacerujemy. Opowiadać, co się widzi, z prawej, lewej, z przodu, u góry. Pozwolić dotykać, wąchać, słuchać – wyjaśnia Grażyna.

Niepełnosprawny potrafi
Dorośli niepełnosprawni też zadziwili seniorów-uczniów.
– Proszę mówić do mnie, nie do żony – zakomunikował poruszający się na wózku mężczyzna. Ludzie odruchowo mówią do osoby sprawnej, tak jakby niepełnosprawny nie rozumiał. Tymczasem on – autor stałych felietonów, napisał i obronił doktorat, choć – prócz nóg – ma niesprawne ręce.
Najważniejsza nauka po szkoleniu? – Teraz, kiedy widzę kobietę na wózku, nie rzucam się, żeby jej pomagać. Pytam, czy pomoc potrzebna. Kiedy słyszę: „Nie, ja muszę trenować ręce", już się nie dziwię – mówi Małgorzata.
Teraz absolwenci kursu czekają na certyfikat Asystenta osoby niepełnosprawnej i będą pomagać niepełnosprawnym gościom Parku Śląskiego.

W programie kursu opiekuna osób niepełnosprawnych były m. in.:
* elementy psychologii w opiece nad osobą starszą i niepełnosprawną,
* zaburzenia psychiczne i niepełnosprawność,
* pielęgnacja osób starszych i niepełnosprawnych,
* podstawy terapii, rehabilitacji i aktywizowania osób starszych i niepełnosprawnych,
* arteterapia,
* podstawy prawne i organizacyjne opieki nad osobą starszą lub niepełnosprawną,
* aktywizacja społeczna i zawodowa osoby starszej lub niepełnosprawnej,
* aktywność fizyczna osoby starszej lub niepełnosprawnej,
* kurs języka migowego.

Kurs przeznaczony był dla osób chcących:
* pracować i pracujących jako opiekunowie osoby niepełnosprawnej,
* pogłębić swoje umiejętności i kwalifikacje,
* nauczyć się, jak dbać o bezpieczeństwo podopiecznego i własne.

Potrzebni wolontariusze

 

Wolontariuszy PAW zapraszamy do działań:

Zielono mi, czyli prace ogrodniczo-pielęgnacyjne - szczegóły Ewa

Budowanie budek lęgowych dla ptaków - szczegóły Ania

 

 

 

winieta-parkowa

 
Projekt i wykonanie: Storm Interactive - strony internetowe Katowice